Hart verlangen

Daar zat ik dan, op een koude decemberdag in 2016, tussen 12 zakken kleding. Ik kon het niet geloven!? Hoe had het kunnen gebeuren, dat het meisjes, dat zelfs al het gebruikte inpakpapier wilde bewaren, in de ban was geraakt van de Fast fashion? Maar de feiten lagen er en ik kon er niet meer omheen, het boek Komono had datgene bloot gelegd wat ik eerder niet kon zien. Mijn ogen werden geopend

En het was dat moment waarop ik met mezelf de afspraak maakte om mezelf niet meer te laten verleiden tot “niet duurzame koopjes”. Alleen kreeg ik daarmee die 12 zakken niet weg. De kledingbak was in mijn ogen geen optie, want zitten ze eigenlijk nog wel te wachten op onze “vergeten schatten”. Of zoals het word verwoord in de Docu “Good will Dumping”. “eigenlijk koop je een deel van je schuldgevoel af”, aldus maker Teddy Cherim. En ik kon mij helemaal vinden in die uitspraak. Na het zien van hun Docu werd het vuur dan ook extra aangewakkerd en wist ik dit is mijn levensmissie: Mensen weer opnieuw verliefd laten worden op datgene wat niets vermoedend onder het stof was geraakt.

Meer weten over de Docu? Klik dan vooral even door naar het volgende artikel: Good will dumping

Mijn kledingkast was daarbij het startpunt en in 2017 werden de eerste items geboren. Er ontstond een volwaardige collectie met daarin kinderkleding voor kids tussen 0 & 8 jaar. Deze collectie bracht natuurlijk “rest afval” met zich mee en daaruit vloeide een zerowaste kinderaccessoires lijn met o.a Slabbetjes. Deze collectie kreeg de naam “the lost boys” aangezien ik Wendy, Peter, Christel heet en ik mezelf maar al te graag definieer met Wendy van Peter pan leek mij dit de perfect naam voor mijn “vergeten jongens”.

"A warm hug made out of clothes" - Wendy Amend

Mijn bedrijf nam een vogelvlucht en de 12 zakken vlogen er doorheen. Echter bleef het aanleveren van nieuwe “vergeten schatten” nog even uit. Waarop ik besloot nieuw te combineren met oud. De zoektocht begon naar organische duurzame stoffen. En dat resulteerde in een, “Wait for me” collectie in 2019, die momenteel nog in de shop te vinden is. Wait for me , omdat ik elk ontwerp pas in elkaar ga zetten als het ook echt besteld word, dit biedt mij de ruimte om er altijd nog iets nieuws mee te kunnen ontwikkelen. Zodat ik weer dicht bij mijn missie kan blijven: zo min mogelijk waste.

Het was rond Mei 2020 dat ik mezelf begon af te vragen, of mijn bedrijf nog wel voldeed aan de afspraak die ik 2016 met mezelf maakte? “Mensen weer opnieuw verliefd laten worden op datgene wat niets vermoedend onder het stof was geraakt.”
Het was alsof het universum mijn vraag beantwoordde, want uit het niets begonnen mensen contact met mij op te nemen. Met de vraag; of ze hun “vergeten kleding” mochten komen brengen. Dat heeft mij nog meer aan het denken gezet, of ik nog wel aan doen was waar mijn hart naar verlangde? Schatten omtoveren uit vergeten textiel? Het antwoord klonk heel helder: NEE

op 17 september maakte ik dan ook bekend te gaan stoppen met de collectie in 2021. En daarmee bezegelde ik mijn nieuwe pad: op weg naar een volledig Zero waste bedrijf. Wat er met de kleding gaat gebeuren daar ben ik nog niet helemaal uit. Daar ga ik nog even op inzoomen en voelen wat daar geboren mag worden.
Mocht jij dit nu lezen en denken “hey ik weet iets”, chroom je dan niet om dit uit te spreken. mailtje

Fotografie door: Irene Dangremond